Logo Samsarasamsara thailand

Welkom op de website van Stichting Samsara.

Samsara is in 2001 opgericht om kinderen van bergvolkeren in de armste provincie van Thailand Mae Hong Son de mogelijkheid te geven om basisonderwijs te volgen. De stichting heft zich zelf in 2016 op want het doel is bereikt. Door de voorzieningen die Samsara in 13 jaar op 204 bergschooltjes heeft gerealiseerd kunnen alle kinderen naar school. De Samsara Foundation in Thailand wordt ook in 2016 opgeheven.

 

 
Nederlands English

Thai Thais

 
Hover here, then click toolbar to edit content
Schooldirecteuren vertellen over samsara

Samsara heeft afscheid genomen van de 185 schooltjes in het zuiden van de provincie Mae Hong Son. Ze concentreert nu haar activiteiten op de 135 schooltjes in het noorden van deze provincie. Door het Departement van Onderwijs, waar de 185 schooltjes onder vallen, werd een afscheidsbijeenkomst georganiseerd. Directeuren van schooltjes waar wij veel gebouwd hebben, hielden toespraken en een aantal van hen had gedachten over wat Samsara voor zijn schooltje had betekend op schrift gesteld. Hierbij een bloemlezing.

 
 
 
De directeur van de Long Phe Wittaya school in het Sop Moei district verhaalde hoe zijn school in 2005 door een plotselinge hevige overstroming werd weggespoeld en hoe in de vier jaren daarna Samsara alle gebouwen behalve het schoolgebouw, dat door het Ministerie werd gefinancierd, nieuw heeft laten bouwen: slaapzalen voor leerlingen en leerkrachten, kantines, toiletgebouwen en schoonwater installaties. De Long Phe Witaya school was één van de meest geïsoleerd gelegen schooltjes. “Niemand was geïnteresseerd om ons te helpen”, vertelde de directeur. Maar dankzij Samsara werd de Long Phe Wittaya School op een nieuwe locatie een goed geëquipeerde school. De leerlingen kunnen nu niet alleen naar de lagere school, maar kunnen in dezelfde school ook door naar de onderbouw van het middelbaar onderwijs. De schoolpopulatie steeg in deze periode van 125 leerlingen tot 450 leerlingen. De lokale overheid vond het ineens de moeite waard om een nieuwe kortere weg aan te leggen naar deze school. Daardoor werden meer leerkrachten bereid gevonden er les te gaan geven. De directeur vertelde ook nog, dat toen hij afscheid nam van de school in 2008 Samsara hem opzocht op zijn zwaar verwaarloosde nieuwe school, de Huay Haag Mai Tai School. En ook daar werd een serie nieuwe gebouwen neergezet in de volgende twee jaar. Hij eindigde te zeggen dat zonder Samsara de schooltjes geen enkele kans hadden gehad op al deze nieuwe voorzieningen.
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
De directeur van de Mae Cho School in het Mae La Noi district werd in 2010 directeur van deze lagere school. Wat ze aantrof was een klein schoolgebouw en een oud gebouw waar de leerkrachten in sliepen. Er was geen kantine. Zijzelf  moest op de vloer van een leslokaal slapen. De school had geen enkel contact met de dorpen en met de ouders. De ouders keken neer op de armzalige school. Voordat ze directeur werd, was ze lerares geweest op de Mae Khit school waar Samsara veel gebouwd had. Zij benaderde Samsara voor voorzieningen op haar nieuwe school.
Toen haar een kantine werd toegezegd, blies ze het oudercomité nieuw leven in. Ze heeft, schreef ze heel veel moeite moeten doen om de ouders te betrekken bij de bouw. Het ging schoorvoetend. Maar na de opening van de kantine en toen het schooltje ook fondsen van Samsara kreeg voor een directeurswoning, het opknappen van het slaapgebouw voor de leerkrachten, een waterinstallatie en het opknappen van een gebouwtje voor de kleuters kwam het hele dorp spontaan helpen. Nu zijn de doprsbewoners geweldig trots op hoe het schooltje er uitziet en sturen ze meer kinderen naar de school. De school heeft een heel goed contact met de ouders en de kantine wordt eveneens gebruikt voor de ceremonie om respect aan de ouderen in het dorp te tonen met het Songkran festival.
 
 
De directeur van de Huay Haa school in het Mae La Noi district legde uit dat sinds alle nieuwe gebouwen van Samsara op zijn school waren opgeleverd, de leerkrachten met zoveel meer plezier les gaven. “De hele sfeer op de school is veranderd”, zei hij: “De leerkrachten zijn veel actiever en de leerlingen leren veel meer.” Hij vertelde ook dat het Departement van Onderwijs op de school was komen kijken en er verbaasd over stond hoe de school in zo’n korte tijd compleet veranderd was. Het Departement bleek toen voor het eerst bereid de school een nieuw schoolgebouw te geven. “Samara”, zei hij “heeft deze school op de kaart gezet.”
 
 
De assistent-directeur van de Mae Sariang school in het Mae Sariang district schreef dat toen zij als leerkracht op deze school kwam er helemaal niets was. Ze schreef dat ze jaar in jaar uit kinderen op haar bromfiets één voor één van huis moest halen om ze naar school te brengen. In de nacht sliep ze vaak in een klein tentje om op de acht kinderen te passen die te ver weg woonden. Kinderen kwamen vaak niet opdagen. Niemand had op school zin om te leren. Door alle voorzieningen die Samsara heeft gebouwd, inclusief elektriciteit is de school veranderd in een levendige gemeenschap. De ouders komen vaak naar de ouderavonden die vroeger nooit werden bezocht. Ouders en kinderen helpen nu mee om de voorzieningen schoon te houden. Er worden tuintjes aangelegd. Kinderen willen graag leren en de ouders en leerkrachten hebben een uitstekende verhouding.
 
 
De directeur van de Mae La Noi Daaruunsiik school en voormalig directeur van de Huay Puung Mai school schreef hoe hij een keer als chauffeur inviel om Samsara langs de projecten te rijden. Er was tijd over en hij vroeg of Samsara ook niet zijn school wilde bezoeken. Dat deden we en dat leidde tot de bouw van vele gebouwen en voorzieningen op deze school. Hij schreef dat dankzij al die voorzieningen de Huay Puung Mai school de eerste hoog in de bergen gelegen High School werd. De kinderen die nabijgelegen lagere scholen af hadden gemaakt konden nu naar deze school om door te leren omdat deze voldoende slaapzalen had gekregen. Door al deze ontwikkelingen viel hij op als directeur en werd overgeplaatst om directeur te worden van een grote middelbare school, de Daaruunsiik Maelanoi school. Hij schreef: “Ik heb mijn carrière aan Samsara te danken.” Maar wij vinden dat hij dat aan zijn enorme inzet bij de realisatie van alle projecten op zijn school en ook op andere scholen waar Samsara projecten uitvoerde, te danken heeft. We hadden nooit eerder iets gebouwd op de Daaruunsiik school. De voormalige directeur was in het geheel niet op zijn taak berekend en het hele bouwproces leek daardoor een te groot risico. Maar met de nieuwe directeur aan het bewind wilde Samsara wel beginnen. En binnen twee jaar werden er vele gebouwen en installaties neergezet. De schoolpopulatie liep in die tijd op van 800 tot 1350 leerlingen.